Jaaah, we zijn weg! Fijn dat het toch door kan gaan want het werd even spannend. Ik (Peter) heb al een paar weken last van een keel- / kaakholte-ontsteking die na iedere anibiotica-kuur weer terugkomt en zich kenbaar maakt door keelpijn en - erger nog - kiespijn. Maar afgelopen dinsdag ben ik in het ziekenhuis onderzocht door de K.N.O-arts en die heeft nu een sterkere en gerichtere kuur meegegeven. We hopen dat deze echt helpt. Door deze gebeurtenissen waren we nog niet zo ver met de voorbereiding voor de vakantie.
Dus gisteren na het werk moesten we nog beginnen met uitzoeken en inpakken. Daardoor werd het vrij laat. Vannacht heeft Ymke ons nog anderhalf uur wakker gehouden. Tja, dat zijn toch de zenuwen he, ze gaat tenslotte voor de eerste keer kamperen! We stonden toen om half vijf op het punt om op te staan en te vertrekken. maar gelukkig hebben we nog even geslapen. Rond een uur of negen waren we klaar voor vertrek. De hoeveelheid bergruimte in de auto verbaast ons iedere keer weer. Onze hal lag helemaal vol met spullen, maar nu zit het er toch allemaal weer in, grotendeels onder de hoedenplank. We kunnen zelfs de binnenspiegel nog gebruiken.
Om 9 uur vertrokken we richting Arnhem. We hebben besloten deze keer via Oostenrijk naar Italië te rijden in plaats van de gebruikelijke route door Zwitserland. De autobahnen langs de Rijn kennen we inmiddels wel, dus hebben we door het mooie Sauerland gereden. We hadden ons geen doel gesteld voor vandaag omdat we niet wisten hoe het zou gaan, het rijden met Ymke als passagier. We hielden rekening met extra - en langere - pauzes. Maar het ging best goed. Het eerste stuk heeft ze heerlijk geslapen. Ze had zeker nog wat in te halen….. Iets na elven zijn we uitgebreid gaan brunchen en luier verschonen bij een Raststatte. Daarna weer verder. De route door Sauerland is prachtig, veel bruggen en vergezichten. Alleen was het vandaag grauw en af en toe miezerde het. Maar dat is geen slecht weer om in te rijden. Rond half twee was Ymke aan haar fruithapje en volgende luier toe. Dus weer een tafeltje in een restaurant gezocht. Daarna zijn we met een paar korte pauzes doorgereden tot een uur of zes. Omdat het weer er niet naar was om voor een nacht de tent op te zetten, zijn we op zoek gegaan naar een hotel. Dat hebben we gevonden in het stadje Greding, iets meer dan 100 km boven München. We hebben vandaag bijna 750 km afgelegd. Dat valt ons helemaal niet tegen. Ymke heeft net haar avondeten op en onderzoekt al kruipend de hele vloer. Ze heeft nog veel energie over. Wij zitten/liggen op bed en eten als avondeten komkommer en (koude) mini-gehaktballetjes. Jammie
Welterusten.